Login
Register

Home

Actueel

Radio

Televisie

Uitzending gemist

Midvliet

Vacatures

Nieuws uit de Regio
Klaasje van der Wal (Den Haag, 1 februari 1949 – 12 februari 2018) was een Nederlands gitarist en bassist. Hij verkreeg bekendheid als de bassist van de band Shocking Blue. Van der Wal groeide op in Den Haag in de Zuiderparkbuurt als oudste zoon in een gezin waarvan de vader werkzaam was als hoofdagent. Op tienjarige leeftijd kreeg hij zijn eerste gitaar.

Na de lagere school ging hij naar de Zuiderpark HBS waar hij een schoolband oprichtte geïnspireerd op bekende Indorockgroepen en The Beatles. Hiermee trad hij op school op maar ook op feesten op de destijds bekende rolschaatsbaan De Marathon. Met behulp van zijn handenarbeidleraar op de HBS bouwde hij zijn eerste elektrische gitaar. Toen hij door de schoolleiding voor de keuze werd gesteld om zijn lange haar af te knippen of van school te gaan, koos hij voor het laatste en behaalde in 1967 zijn Mulo B diploma.

In mei 1967 werd Van der Wal door de impresario Jacques Senf en gitarist Robbie van Leeuwen van de destijds befaamde Haagse band The Motions benaderd voor een nieuw te formeren band als basgitarist. Als zanger werd Barry Hay aangetrokken die toen in de band The Haigs optrad. Voor de nieuwe band bedacht Van der Wal de naam, Shocking Blue. Na een maand repeteren haakte Hay af en stapte over naar de Golden Earrings en werd zanger Fred de Wilde aangetrokken en als drummer Cor van der Beek. De allereerste single, Love is in the air werd matig ontvangen. Er werd ook een lp uitgebracht bij Polydor.

Na de overstap naar Pink Elephant werd de tweede single Lucy Brown is back in town een Top 20-hit. Omdat De Wilde in 1968 zijn dienstplicht moest vervullen werd hij vervangen door de zangeres Mariska Veres. In deze samenstelling volgden vele hits in Nederland als Send me a postcard (nummer 11 in de hitparade in 1968), Long and lonesome road (nr. 17, 1969), Venus (nr. 3, 1969), Mighty Joe (nr. 1, 1969) en Never marry a railroad man (nr. 1, 1970). Venus werd een wereldwijde hit en leidde tot vele internationale tournees. In februari 1970 kwam het nummer op de eerste plaats in de Amerikaanse hitlijst en volgde een tournee van zes weken. Na een tournee in Japan in 1971 verliet Van der Wal de band en werd opgevolgd door Henk Smitskamp.