Het AD meldt het trieste nieuws dat de 87-jarige Cees zelfmoorde pleegde, omdat hij opzag tegen de eenzaamheid veroorzaakt door het coronavirus.

Nabestaanden van de 87-jarige Cees hebben vanwege zijn zelfmoord vragen neergelegd bij woonzorgcentrum De Mantel in Voorburg vanwege een rigide bezoekverbod in de eerste lockdown, eenzame opsluiting, geestelijke verwaarlozing en onzorgvuldige communicatie van corona-maatregelen.

Cees zei tijdens de lockdown dat hij wegkwijnde en hij vond dat hij tijdens de coronacrisis maandenlang in een gevangenis zat. "Ik zie niemand meer." Uit angst voor een nieuwe quarantaine of tweede lockdown koos hij zelf voor de dood. Op 13 september sprong Cees van zijn balkon, negen hoog. Getuigen zeggen dat er een enorm kabaal was. Daarna was er stilte. De Inspectie voor Gezondheidszorg en Jeugd onderzoekt het incident. Zorgcentrum De Mantel leeft mee met de nabestaanden en zegt zich beslist niet te herkennen in de verwijten van de familie. Nu is Cees toch dood. En niet door corona, maar uit angst voor een nieuwe lockdown.

Hij was niet bang voor corona, maar wel voor de eenzaamheid en het isolement. Drie maanden na zijn overlijden, vertelt Cees’ zoon eenmalig in het AD over de wanhoopsdaad van zijn vader. Het is een verhaal wat volgens hem verteld moet worden aan Nederland. Opdat de geschiedenis zich niet zal herhalen. In de kantine van een volkstuincomplex doet de zoon zijn relaas. Thee staat op tafel. Buiten is het donker en regent het. Cees was liever dood, dan nog een keer de eenzaamheid van een lockdown mee te maken, zegt zijn zoon die waarschuwt dat meer mensen door de coronacrisis wegkwijnen en depressief worden. "Er is onvoldoende oog voor het welbevinden van mensen."

"Mijn vader was een sociale, behulpzame en actieve man. Hij was niet bang voor corona, maar wel voor de eenzaamheid en het isolement. Hij ervaarde de lockdown in maart én het bezoek dat hij kreeg achter glas als gevangenschap. ‘Ik zit in detentie’, zei hij steeds vaker, als we hem vanachter een raam opzochten en zijn wekelijkse boodschappen ten behoeve van ontbijt en lunch kwamen brengen. We zagen dat hij steeds bozer werd. Met terugwerkende kracht denk ik: het was een te streng regime."

In juli ging het woonzorgcentrum weer open en mocht de hoogbejaarde man weer onbeperkt naar buiten. "Hij knapte mentaal weer op." Met zijn vriendin verheugde hij zich op een bezoekje aan het nieuwe winkelcentrum Mall of the Netherlands in Leidschendam. Maar op 12 september ging het mis. Cees hoorde tot zijn grote afschuw dat de negende etage van de Mantel ook voor onbepaalde tijd in quarantaine moest omdat op een aantal andere afdelingen in het zorgcentrum corona was uitgebroken. ,,Er was geen begeleiding bij het vertellen van het nieuws.”

De dag erna verkoos hij de dood, boven een nieuwe uitzichtloze periode vol eenzaamheid en benauwende opsluiting. De 87-jarige man kleedde zich op 13 september netjes aan, stak zijn paspoort, een kammetje en foto’s van zijn kinderen in zijn zak. Daarna pakte hij het keukentrapje en dook vanaf de rand van zijn balkon, negen hoog naar beneden. "Om 7 uur is hij gesprongen." Cees was niet meer.

(bron: AD.nl - daar is het complete artikel te lezen)