Jarenlang liep Paulien Kegge uit Voorburg over internationale catwalks in creaties van gerenommeerde modeontwerpers.

Tegenwoordig kennen veel Voorburgers haar vooral als initiatiefnemer van Supporters van Schoon, de vrijwilligersgroep die zich inzet voor een schonere leefomgeving.

Op het eerste gezicht lijken die twee werelden weinig met elkaar gemeen te hebben. Maar wie Paulien ontmoette, ontdekte dat schoonheid als een rode draad door haar leven liep. Van couture tot verbondenheid, van een warm thuis tot aandacht voor de buurt.  

Op donderdag 2 juli is Paulien Kegge overleden. Nog een dag eerder, op 1 juli, mocht zij een herinneringsbank in het Corbulopark onthullen als blijk van waardering voor haar jarenlange inzet voor een schoner Voorburg. Angelique Schipper sprak eerder met Paulien over wat schoonheid voor haar werkelijk betekende.

                                                                                         Paulien onthult met wethouder Belt de plaquette op het bankje in het Corbulopark

Van verlegen meisje naar model
Dat Paulien ooit model zou worden, had ze zelf nooit gedacht. Als jong meisje was ze namelijk ontzettend verlegen. Toch besloot ze als tiener mee te doen aan een missverkiezing in Scheveningen. Juist daar ontdekte ze een kant van zichzelf die ze nog niet kende. Zodra ze de catwalk opstapte, viel haar onzekerheid van haar af. 'Dan voel je je mooi', vertelt ze. 'Ik vond het leuk. En ik vond het ook leuk dat mensen naar me keken.' Niet veel later werd ze op straat aangesproken door een scout van een modellenbureau. De man gaf haar een visitekaartje en vroeg of ze model wilde worden. Verbaasd nam ze het kaartje mee naar huis. Haar vader zag er in eerste instantie niets in, maar haar moeder vond dat ze de kans moest grijpen.

Uiteindelijk besloot Paulien het avontuur aan te gaan. Ze volgde een cursus waarin ze leerde lopen, poseren en zichzelf opmaken. Alles was nieuw voor haar. Haar eerste modeshow liep ze in Hotel Des Indes in Den Haag, terwijl haar ouders in het publiek toekeken. Wat begon als een spannende eerste stap op de catwalk, groeide uit tot een carrière die haar naar modeshows en opdrachten over de hele wereld zou brengen.

Niet morgen, maar nu
Een belangrijk keerpunt kwam toen Paulien het boek Niet morgen, maar nu van Wayne Dyer las. De boodschap, stel je dromen niet uit, bleef haar altijd bij. Toen ze de kans kreeg om drie maanden als model in Tokio te werken, besloot ze die met beide handen aan te grijpen. 'Ik dacht dat mijn ouders zouden zeggen: dat ga je niet doen. Maar mijn vader zei: doen.' Voor het eerst vertrok ze alleen naar de andere kant van de wereld. In Tokio werkte ze eerst vooral als fotomodel. Omdat ze langer was dan veel Japanse modellen, paste de kleding niet altijd goed. Later kreeg ze alsnog de kans om modeshows te lopen. Na Japan volgden Athene, Duitsland en andere internationale opdrachten. Het modellenwerk bracht haar op plekken waar ze anders nooit zou zijn gekomen.

Toch kende het vak ook een schaduwzijde. 'Het lijkt nu alsof het allemaal mooi is, maar het is ook een keiharde wereld.' De eenzaamheid tijdens buitenlandse opdrachten en de onderlinge concurrentie maakten indruk. Tegelijkertijd hield ze er ook hechte vriendschappen aan over. 

Tussen de creaties van Frank Govers
Tijdens haar carrière werkte Paulien voor verschillende bekende Nederlandse modeontwerpers, onder wie Frank Govers en Edgar Vos, voor wie ze naar Libanon ging. Vooral de shows van Govers zijn haar bijgebleven. 'Dat was zo bijzonder', vertelt ze. 'Je droeg de prachtigste jurken, met bijpassende panty's, schoenen, handschoenen en accessoires. Alles klopte.' Met Govers reisde ze naar modeshows in onder meer Dubai, Abu Dhabi, Libanon en de Verenigde Staten. Niet alleen de couture maakte indruk; ook de kennismaking met andere culturen verrijkte haar leven. Zo herinnert ze zich nog goed een show in Abu Dhabi. De vrouwen in de zaal bewonderden de ontwerpen, maar de ontwerper zelf mocht na afloop niet op het podium verschijnen. 'Dat was echt een andere wereld', zegt Paulien. 'Die vrouwen droegen onder hun gewaden prachtige kleding, maar je zag het nooit.' Het waren ervaringen die haar blik op de wereld verbreedden en die haar tijd als model extra bijzonder maakten.

Een huis vol licht
Omdat ze wist dat ze niet meer zou genezen, heeft Paulien bewust gekozen om haar appartement in Voorburg nog één keer helemaal naar haar eigen smaak in te richten. Donkere accenten maakten plaats voor lichte kleuren. Muren werden opnieuw geschilderd, meubels opgeknapt en alles werd met zorg uitgekozen.'Ik wilde toch nog wel heel even zelf genieten van een lekker licht huis.' De veranderingen deed ze niet alleen voor zichzelf. Haar dochter blijft in het appartement wonen.'Normaal gaat een kind op een gegeven moment op zichzelf wonen. Maar zij blijft hier. Alles is er al.' Ze hoopt dat haar dochter zich er thuis zal blijven voelen en dat de warmte van het huis behouden blijft. 'Ik hoop dat ze zich vooral heel warm voelt en dat ze mijn aanwezigheid af en toe nog voelt hier.' In de witte bank, het zachte vloerkleed en de foto's aan de muur schuilt een andere vorm van schoonheid dan die van vroeger op de catwalk, de liefde waarmee een thuis wordt gecreëerd.

Voorburg een stukje mooier maken
Voor veel inwoners van Voorburg is Paulien tegenwoordig vooral het gezicht van Supporters van Schoon. Zes jaar geleden besloot ze dat ze niet langer alleen wilde mopperen op zwerfafval in haar omgeving. 'Ik kan me eraan irriteren, of ik kan er iets aan doen.' Tijdens World Cleanup Day organiseerde ze een eerste opruimactie. Een klein groepje buurtbewoners sloot aan. Het enthousiasme bleek groot. Wat begon als een eenmalige activiteit groeide uit tot Supporters van Schoon: een vaste groep vrijwilligers die eens per drie weken samenkomt om Voorburg schoner te maken. Maar de opruimacties bleken veel meer op te leveren dan alleen schone straten. 'Je leert zoveel leuke mensen kennen in de wijk. Sommigen worden zelfs vriendinnen.' De koffiemomenten na afloop werden minstens zo belangrijk als het opruimen zelf. Er ontstonden nieuwe contacten en vriendschappen tussen mensen die elkaar anders misschien nooit hadden ontmoet.

                                                                                          Paulien Kegge (met grijper voor) en haar Supporters van Schoon in juni 2026

Juist daarin ziet Paulien een bijzondere vorm van schoonheid. Voor haar inzet ontving ze de Lodewijk van Vliet Award en werd ze zelfs voorgedragen voor een Koninklijke onderscheiding.

De schoonheid van wat je achterlaat
Supporters van Schoon zal blijven bestaan. Binnen de groep zijn afspraken gemaakt om de opruimacties voort te zetten. Medevrijwilliger Arjan Vermeulen (klimaatburgemeester van Leidschendam-Voorburg) neemt de organisatie op zich. Dat vooruitzicht stelde Paulien gerust. Want uiteindelijk ging het haar nooit alleen om het opruimen van zwerfafval. Het ging om verantwoordelijkheid nemen voor de plek waar je woont en om aandacht hebben voor elkaar.

Misschien is dat wel de mooiste nalatenschap die zij achterlaat: niet alleen een schoner Voorburg, maar ook een gemeenschap waarin mensen elkaar hebben gevonden. De grijpers zullen blijven klikken. Er zullen nog steeds foto's worden gemaakt na afloop van een opruimronde. En er zal nog altijd samen koffie worden gedronken.

Een van Mart Vissers Icons
Alsof het leven nog één keer een cirkel rond maakte, werd Paulien recent benaderd door Mart Visser. Na het zien van een interview in de krant nam hij contact met haar op. Hij wilde haar opnemen in zijn nieuwe boek, Icons. 'Jeetje, wat zie jij er nog goed uit', herinnerde Paulien zich zijn reactie. Ze kende Visser nog uit haar tijd als model; ze liep ooit zijn eerste show. Nu behoort ze tot de vrouwen die hij als zijn iconen beschouwt. 'Ik ben daar wel heel trots op. Want hij is ook een icoon.' Het voelt als een bijzondere bekroning van een leven waarin schoonheid steeds opnieuw een andere betekenis kreeg.

Pluk de dag
Als Paulien terugkijkt op haar leven, overheerst dankbaarheid. Ze reisde de wereld over, werkte met toonaangevende ontwerpers, bouwde hechte vriendschappen op, creëerde een warm thuis voor haar dochter en zette zich jarenlang in voor haar buurt in Voorburg. Maar boven alles leefde ze volgens één overtuiging: stel het leven niet uit.' Pluk de dag. Je weet nooit wanneer het einde is.'

                                                                                          De herinneringsbank in het Corbulopark

Ze heeft niets uitgesteld. 'Ik heb van elke dag genoten van mijn leven. Ik heb alles gedaan wat ik wilde doen.'

Misschien is dat wel de mooiste les die zij anderen nalaat. Dat schoonheid niet alleen schuilt in couturejurken, perfect gestylede foto's of een verzorgd uiterlijk. Maar juist in aandacht. In verbondenheid. En in het achterlaten van iets moois voor anderen.

Een leven in het teken van schoonheid.

Wie is Paulien?
Veel Voorburgers kennen Paulien Kegge als initiatiefnemer van Supporters van Schoon, de vrijwilligersgroep die zich inzet voor een schonere leefomgeving. Maar ze werkte ook jarenlang als model voor bekende Nederlandse modeontwerpers en reisde daarmee de wereld over. Daarna werkte zij voor oliemaatschappijen en voor het NFI en zij eindigde bij het ministerie van Justitie en Veiligheid, waar zij sinds drie jaar activiteiten voor de personeelsvereniging verrichtte.

Dertien jaar geleden kreeg Paulien de diagnose borstkanker. Jaren later volgden uitzaaiingen naar de botten. Ondanks haar ziekte bleef zij zich inzetten voor haar buurt, richtte zij haar appartement met veel zorg opnieuw in en zorgde zij ervoor dat Supporters van Schoon ook na haar overlijden kan blijven bestaan.

Dit artikel is gebaseerd op een uitgebreid interview dat Angelique Schipper eerder voor Midvliet met Paulien Kegge voerde. Het verschijnt vandaag als eerbetoon aan haar leven en haar bijzondere inzet voor Voorburg.

De bijbehorende podcast is hier terug te luisteren.

Lees ook: Blijvende herinnering voor Paulien Kegge in Corbulopark Voorburg (1 juli 2026).

Door: Karin van der Spek
Foto's: Prive foto Paulien, Supporters van Schoon en gemeente Leidschendam-Voorburg