Jarenlang leefden bewoners van het Voorburgse Oranjekwartier in onzekerheid over de toekomst van hun wijk.

Zouden de karakteristieke woningen worden gesloopt of behouden blijven? Het onderwerp kwam regelmatig terug in het nieuws en zorgde voor onrust onder bewoners. In het najaar van 2022 kwam er eindelijk duidelijkheid: woningcorporatie Wooninvest besloot af te zien van sloop en in te zetten op groot onderhoud, nadat de woningen een monumentale status kregen. Hoe gaat het nu, enkele jaren later, met de wijk? Midvliet sprak met buurtbewoner Piet Kortekaas.

Geen renovatie, maar groot onderhoud
Volgens Kortekaas is het belangrijk om de werkzaamheden juist te benoemen. “Het is geen renovatie, maar groot onderhoud. Dat is echt een wezenlijk verschil.” Bewoners krijgen hun woning dus niet volledig vernieuwd. Aanpassingen zoals een nieuwe keuken zijn een eigen keuze. Wel is er één ingreep die voor alle woningen geldt: de vloeren worden vervangen. “Dat is het enige dat verplicht gebeurt.”

Wisselwoningen in de buurt
Om het groot onderhoud mogelijk te maken, zijn er tien wisselwoningen ingericht. Steeds worden tien woningen tegelijk aangepakt; bewoners verhuizen tijdelijk en kunnen daarna weer terug. “Die wisselwoningen liggen gewoon hier in de buurt, in de Emmastraat en de Prins Hendrikstraat. Dat is voor veel mensen fijn, want je blijft in je vertrouwde omgeving.”

Positieve eerste ervaringen
De eerste ervaringen met de woningen waar het groot onderhoud al is afgerond, zijn overwegend positief. “Natuurlijk zijn er af en toe kleine aandachtspuntjes, maar in grote lijnen gaat het goed,” vertelt Kortekaas. “De aannemers zijn aanspreekbaar en behulpzaam. Bewoners hebben het gevoel dat ze serieus worden genomen.”

Leegstand na jaren van onzekerheid
Toch heeft de lange periode van onzekerheid duidelijke gevolgen gehad voor de wijk. Inmiddels staan ongeveer veertig woningen leeg. De bewoners zijn vertrokken en keren niet meer terug; de huizen worden verkocht. “Dat is jammer voor de buurt,” zegt Kortekaas. “Mensen zijn in de loop der jaren afgehaakt. Mijn broer woonde hier ook, maar is door het lange wachten verhuisd naar Leidschendam. Hij is inmiddels overleden en heeft deze uitkomst niet meer meegemaakt.”

Waarom het zo lang duurde
Dat het traject zoveel tijd in beslag nam, had volgens Kortekaas vooral te maken met de aanvraag en toekenning van de monumentale status. “Dat moest door de gemeenteraad worden goedgekeurd en dat kostte veel tijd. Het is nu zeven jaar geleden dat de eerste bijeenkomst in De Groene Loper plaatsvond. Ongelooflijk als je daar nu op terugkijkt.” Hij spreekt daarbij zijn waardering uit voor de inzet van betrokken bestuurders en raadsleden die zich voor het behoud van de wijk hebben ingezet.

Rust, maar ook zorgen
Is de rust inmiddels teruggekeerd in het Oranjekwartier? “Voor de mensen die er nog wonen wel,” aldus Kortekaas. “Men heeft vrede met de situatie en weet eindelijk waar men aan toe is.”

Toch blijft er een punt van zorg. De woningen die leegstaan en worden verkocht, hoeven niet dezelfde werkzaamheden te ondergaan als de huurwoningen. “Bij de huurhuizen worden dakkapellen en kozijnen aangepakt. Bij de verkochte woningen niet. Daardoor krijg je straks een scheef beeld: opgeknapte huurwoningen naast panden die er verwaarloosd bij staan. Dat doet wel afbreuk aan het geheel” aldus Kortekaas. 

Ondanks deze kanttekening overheerst voorzichtig optimisme in het Oranjekwartier. Na jaren van wachten en onzekerheid lijkt de wijk eindelijk weer vooruit te kunnen kijken.

Luister het hele gesprek met Piet Kortekaas in Midvliet Actueel hier terug.

Bron: Midvliet Actueel
Door: Karin van der Spek
Foto: Archieffoto Midvliet