Ik stem best wel al een poosje. Snel uitgerekend al zo’n 50 jaar.

Met steeds weer de prangende vraag: wie geef ik in godsnaam mijn stem? Ik kwam er altijd wel uit, maar of mijn keuze het nou wel of niet werd, ik voelde me achteraf veelal gewoon belazerd.

Lasten werden altijd zwaarder en beloftes kwam men niet of nauwelijks na.

Natuurlijk is dat zuur, over zoet spreken we gemakshalve maar niet meer;-).

Maar wat verwacht je dan? Dat ze bij elk nieuw kabinet de schatkist omkeren en het volk bedelven onder een dikke laag gouden dukaten. Nooit natuurlijk. 

Tis net een huwelijk, je belooft elkaar van te voren alles, want je wil nou eenmaal de vrouw of de man uit je ultimate dromen voor je winnen. Maar dan? 

Het gedroogd bruidsboeket belandt op zolder, de trouwjurk op Marktplaats.

Je hoofd onder de kraan, ogen uitwrijven, de droom is over, we gaan beginnen.

Hypotheek/huur, ziektekosten, kinderen, energie en ga zo nog maar ff door.

Zo ook met de BV Nederland, de verkiezingsroes is voorbij, wakkah wohduh. Defensie, vergrijzing, milieu, woningtekort, immigratie, criminaliteit, dat gaat geld kosten. Die gouden regen kun je dus wel vergeten, ‘t blijft kurkdroog.

Het vers echtpaar heeft de kosten opgeteld en komt tot een conclusie: oeps!

Zo ook een nieuw kabinet, hoewel dat eigenlijk allang wist hoe het zat. Blijkbaar is de regeerhonger zo groot dat ze de ellende op de koop toe nemen.

Ik zou er niet aan beginnen, is het wellicht masochisme of zullen de nieuwe roergangers nou écht het ideaal hebben Nederland verder te willen helpen.  

Wat ik in het begin van dit verhaal al stelde: kat of hond, het gaat pijn doen.

We zoeken een zondebok. Dit keer heet hij Jetten, en nog homoseksueel ook.

Wat wil je als ‘politieke ziener’ nou nog meer, tijd om ff helemaal los te gaan.   

Wat voor benamingen ik voorbij zie komen, ben wel wat gewend, maar dit. 

Het homohatelijk bagger dat hij over zich heen krijgt bewijst maar weer dat de menselijke creativiteit ook op dit vlak tot ongekende hoogtes kan stijgen.

Een hoog niveau van laag-bij-de-grondse opmerkingen wordt helaas bereikt. 

Google: platvloers, gemeen, ordinair, van een laag intellectueel/moreel niveau. 

Veel van de mensen die deze ‘creatieve’ stroming aanhangen verschuilen zich achter een synoniem. Een enkeling die wel zijn eigen naam gebruikt blijkt een gewone man uit Ede. Hij is verzot op zijn kleinkinderen en lijkt tof. Mag hopen dat zijn kleinzoon niet van de ‘verkeerde’ kant blijkt en een politieke carrière ambieert. Geef die Rob nou het voordeel van de twijfel, hij’s amper begonnen.    

Tekst: Mink Out. 
Schilderij: Ca. 1651 De Ridderzaal op het Binnenhof tijdens de Grote Vergadering van 1651. Bartholomeus van Bassen.